Back to basic

| May 12, 2014 | 1 Reply

Door alle technologie die wij dagelijks gebruiken, vergeten we wel eens hoe complex die apparaten eigenlijk zijn. Er gaan heel wat enen en nullen door chips, printplaatjes, en kabels heen voordat we een prachtige foto op ons scherm zien. Toch zijn de basisprincipes die ook nu nog in digitale camera’s gebruikt worden niet wezenlijk anders dan bijna 200 jaar geleden, de tijd dat de eerste foto’s gemaakt werden. Alleen is het tegenwoordig geen lichtgevoelige emulsie die het beeld vangt, maar een electronische sensor.

020camera20obscura20niemelc3a420-20valokuva

Om een foto te kunnen maken is er helemaal niet veel nodig. Ten eerste natuurlijk een ondergrond met een lichtgevoelige stof (emulsie) erop, bijvoorbeeld een glasplaat of celluloid met zilverhaliden (wat wij kennen als negatieven en dia’s). Het tweede belangrijke element is de ‘camera obscura‘, latijn voor ‘donkere kamer’. Dit is niet meer dan een lichtdichte doos waarin aan een kant de lichtgevoelige ondergrond is aangebracht, met daar tegenover een heel klein gaatje waardoor het licht (en daarmee ook het beeld) de drager van van de emulsie kan bereiken. Om het beeld scherper te krijgen kan dit gat in de camera obscura voorzien worden van een geslepen stuk glas (een lens), maar nodig is dit niet. Een lens doet niet meer dan de lichtstralen die het beeld vormen op een plek bundelen, een minuscuul gaatje doet dat natuurlijk ook.

pinholeprinciple

Dat is eigenlijk alles wat nodig is om een foto te kunnen maken. Natuurlijk moet na de belichting het beeld nog worden ontwikkeld en daarna geschikt gemaakt om blootgesteld te worden aan daglicht (fixeren), maar de camera zelf is in de basis zeer eenvoudig. Tegenwoordig wordt deze vorm van fotografie nog steeds veel beoefend, en staat bekend als ‘pinhole-fotografie’. Deze pinhole-camera’s zijn ook te koop, maar veel leuker is het om ze zelf te maken.

Je kunt dit principe ook eenvoudig thuis uitproberen. Benodigheden: een kamer die te verduisteren is, verduisterend plastic (landbouwplastic), een boel tape, en een witte muur met daar precies tegenover een raam. Verduister de kamer, maar maak precies in het midden van het raam een klein gaatje in de plastic. Als het goed is verschijnt er nu (op de kop) op de tegenoverliggende muur precies wat er buiten te zien is.

Iets soortgelijks hebben enkele kunstenaars in 2006 gedaan in een hangar op een voormalige vliegbasis in de Verenigde Staten. Enkele cijfers: de drager was een katoenen doek van ongeveer 33 bij 9,5 meter groot, bestreken met 80 liter zilverhaliden. Vervolgens 35 minuten belichten, vijf uur ontwikkelen in 2300 liter ontwikkelaar, en tot slot door de fixeer heen (4500 liter). Resultaat; de grootste foto ooit gemaakt, met ook de grootste camera ooit.

The Great Picture

Hou dit verhaal in het achterhoofd als je in de winkel staat met een nieuwe Nikon of Canon body in je handen, die een gat in je begroting gaat slaan van enkele duizenden euro’s. Die body is na enkele jaren afgeschreven en hopeloos ouderwets, maar de principes waarmee hij werkt gaan al honderden jaren mee en zullen voorlopig niet fundamenteel veranderen.

UPDATE: Check deze Youtube video waarin een meisje uitlegt hoe je in 8 minuten een pinhole camera kan maken van een Pringles verpakking.

UPDATE: Honderd pinhole camera’s gaan Berlijn fotograferen, met belichtingstijden van 100 jaar(!!!).

Dit bericht verscheen ook op Eddypeters.nl

Be Sociable, Share!

Tags: , , , , ,

Category: Fotografie

Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Tony says:

    Sodeju, dat Berlijn project met die 100-jaar opnames.. Wat een idee zeg :)

Leave a Reply

banner ad
Get Adobe Flash player