HDR Tutorial – deel 2: De voorbereiding

| May 26, 2014 | 1 Reply

Beijing, China

Het maken van HDR foto’s is niet heel moeilijk. Iedereen kan het leren, maar om een mooi eindresultaat te krijgen is het wel handig goed voorbereid op pad te gaan en daarbij enkele vuistregels in acht te nemen.
Het hoofdkenmerk van HDR fotografie is natuurlijk dat je meerdere opnames, met verschillende belichtingen, samenvoegt tot één perfect belichte foto. Daarvoor kun je twee opnames gebruiken, maar bij HDR is het gebruikelijk er drie of vijf te gebruiken. Meer opnames is natuurlijk ook mogelijk, en kan vaak ook noodzakelijk zijn in extreme situaties.

Tussen de verschillende opnames zit meestal 1 of 2 stops verschil in belichting. Deze belichtingstrappen kun je het beste maken door hogere en lagere sluitertijden te gebruiken, om zo de scherptediepte in het eindresultaat niet te beïnvloeden.

Dit alles is natuurlijk prima handmatig in te stellen, alleen duurt dat lang en het vergt veel concentratie want een vergissing is snel gemaakt en kan in de nabewerking voor veel problemen zorgen. Gelukkig hebben de meeste moderne camera’s een functie die dit proces volledig automatiseert. Deze functie heet meestal ‘automatische bracketing’. Mijn eigen camera (de Pentax K5II) kan met die functie met één druk op de knop maximaal vijf belichtingen maken met maximaal 2 stops verschil.
Als je wil weten wat je eigen camera op dit gebied kan, of wil je graag een camera gaan kopen om onder andere voor HDR te gaan gebruiken, raadpleeg dan dit handige overzicht waarin per camera alle bracketing mogelijkheden staan opgesomd.

Sommige camera’s hebben een ingebouwde HDR functie die dit hele proces automatiseert. Mijn advies is om die functie vooral niet te gebruiken. Je hebt dan namelijk geen idee wat je aan het doen bent, en het eindresultaat is niet optimaal. Daarnaast speelt een groot deel van het creatieve proces van het maken van een HDR foto zich af in het nabewerken. Door ook dit de camera zelf te laten doen heb je zelf vrijwel geen invloed meer op het eindresultaat.

Mij wordt vaak de vraag gesteld of HDR ook mogelijk is met een compactcamera. Het antwoord daarop is ja, maar het is wel een stuk lastiger. Allereerst hebben de meeste compactcamera’s geen automatische bracketing. Dan moet de belichting dus handmatig ingesteld worden, wat ook lang niet altijd (op een eenvoudige manier) mogelijk is. Daarbij komt nog eens dat compactcamera’s een veel kleinere sensor hebben dan spiegelreflexcamera’s, wat ook weer meer ruis met zich meebrengt. Het stapelen van meerdere belichtingen versterkt die ruis weer. Het is dus mogelijk, maar als je serieus bezig wilt gaan met HDR dan is het toch beter een spiegelreflexcamera aan te schaffen.

Een stevig statief is echt essentieel. Alle foto’s moeten perfect over elkaar heen gelegd kunnen worden, dus het statief mag absoluut niet bewegen. Een aluminium statief is misschien prima voor een gewone foto, maar voor HDR zijn ze al gauw te wiebelig. Geef liever een paar tientjes meer uit om zo een hoop ergernis te voorkomen. Een kwaliteitsstafief gaat misschien wel 20 jaar mee, waarschijnlijk overleeft je statief vele (dure) camerabody’s. Zelf gebruik ik een Manfrotto 144B. Inmiddels al 15 jaar oud en loodzwaar, maar echt onbewegelijk en vooral hoog. Ik ben 1,95 lang, en dan is het prettig als je niet hoeft te bukken om door de zoeker te kijken. Tegenwoordig zijn er ook goede lichtgewicht statieven gemaakt van carbon, maar deze kunnen erg duur zijn.

Manfrotto144b

 

Een stevig statief alleen is vaak nog onvoldoende om alle trillingen uit te sluiten. Alleen al het indrukken van de ontspanknop veroorzaakt trillingen die je foto kunnen verpesten. Daarom is het zaak om het maken van de opname uit te stellen, of om de knop op afstand in te drukken.
Dat kan natuurlijk altijd met een afstandsbediening, maar dat is niet de enige mogelijkheid. Zelf gebruik ik de zelfontspanner van de camera. Deze is normaal gesproken bedoeld om de fotograaf de tijd te geven zelf ook op de foto te komen, maar die vertraging is meestal een seconde of tien, en dat is wat lang voor ons doeleinde. Veel camera’s hebben daarom een kortere vertraging van 2 seconden. Dat is precies lang genoeg om de trillingen te laten verdwijnen. (Mijn twee Pentaxen hebben deze functie, het kan zijn dat dit bij andere merken anders is.) Bij sommige camera’s is het ook nog mogelijk om de spiegel op te klappen zodat ook die geen trillingen kan veroorzaken.

Zelfontspanner 2 seconden

Als al deze voorbereidingen in orde zijn kunnen we eindelijk de straat op om de verschillende belichtingen te gaan schieten. Natuurlijk komt ook daar het een en ander bij kijken, waarover volgende week meer.

Lees hier deel 1, en hier deel 3 van deze HDR tutorial,

Dit bericht verschijnt ook op www.eddypeters.nl

Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , ,

Category: Tutorials

Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

Sites That Link to this Post

  1. HDR Tutorial – deel 3: Schieten in HDR | fototest | June 24, 2014

Leave a Reply

banner ad
Get Adobe Flash player